چارچوب مفهومی طراحی سامانۀ رصد و کنترل برنامۀ استراتژیک در سازمان (‌مطالعۀ موردی: برنامۀ راهبردی 1404 وزارت نیرو)

  • نویسندگان

    • اشرف‌السادات پسندیده* ـ استادیار سیاستگذاری فناوری، پژوهشگاه نیرو، تهران، ایران
    • حمیدرضا پیرمراد ـ دانشجوی دکتری مدیریت استراتژیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران
    • غلامرضا حیدری ـ استادیار مدیریت دولتی، پژوهشگاه نیرو، تهران، ایران

    * نویسندۀ مسئول: اشرف‌السادات پسندیده                                     E-mail: Nedapasandideh1386@gmail.com

  • چکیده

    فرایند مدیریت استراتژیک شامل سه مرحلۀ مهم تدوین برنامۀ راهبردی، اجرای برنامه و سرانجام ارزیابی و کنترل برنامه است. در هر‌یک از این سه مرحله لازم است هوش استراتژیک و ابزارهای مرتبط، به کمک سازمان آیند. تدوین برنامۀ راهبردی به‌تنهایی ضامن موفقیت سازمان نیست. برای جلوگیری از تبدیل برنامه‌های راهبردی به جزوات ‌بدون کاربرد، همچنین کمک به مدیران برای جلوگیری از غلبۀ ضعف‌های عملیاتی و استراتژیک در پیشبرد برنامه، باید سازمان به ابزار مناسب هوش استراتژیک تجهیز شود. با توجه به اهمیت این مقوله در مقالۀ حاضر ضمن بیان دلایل پیوند مدیریت استراتژیک و هوش استراتژیک، به چارچوب مفهومی طراحی سامانۀ رصد و کنترل اجرا و ارزیابی میزان پیشرفت برنامۀ راهبردی پرداخته می‌شود. در این خصوص به اهمیت طراحی و به‌کارگیری این سامانه به‌عنوان یکی از الزامات پیاده‌سازی و رصد پیشرفت برنامۀ راهبردی 1404 وزارت نیرو نیز اشاره می‌شود. در طراحی این سامانه به‌گونه‌ای عمل شده است که امکان ردیابی، نظارت و کنترل بر چگونگی پیشرفت اجرای برنامۀ استراتژیک را در همۀ سطوح آن (اهداف، استراتژی‌ها، شاخص‌ها و پروژه‌ها‌) فراهم آورده و به وزارت نیرو در بررسی چگونگی روند حرکت و اقدامات انجام‌شده در راستای اهداف یادشده در سند راهبردی در بخش‌های مختلف آن خدمت‌رسانی می‌کند تا در صورت مشاهدۀ انحراف عملیاتی / استراتژیک اقدامات اصلاحی در نظر گرفته شود.